Nie wiem czy słowo “służba” komukolwiek dobrze się kojarzy, ale tak się składa, że czy tego chcemy czy nie, służyć musimy. Ludziom słowo “służba” zamieniono na obowiązek, pracę, siłę wyższą, ale tak czy owak, od początku życia, od pierwszego oddechu, jesteśmy na służbie Matki Ziemi.

Wiele mówi się o naturze, o jej szanowaniu, ratowaniu, przywracaniu utraconej naturalnej równowagi itp. Naturą tygrysa, wedle wszelkiej logiki na pewno nie jest skakać przez koło z ogniem i aportować , kłaniać się, albo tańczyć. Naturą słonia z całą pewnością nie jest chodzenie na dwóch nogach, jazda na rowerze, i dowcipkowanie na ludzki sposób, bo zwierzęta nie żartują.

Żartowanie jest typowo ludzką cechą, można żartować z kogoś;  “ale ty to masz oczy jak świnka Pigi “,, , a potem. – No coś ty, tylko tak żartowałem. Albo z sytuacji, opowieści itd.  W naturze zwierząt nie leży żartowanie, ani żeby nas rozweselić, ani umniejszyć ! Zwierzęta są zdolne o coś zabiegać, pocieszać, ale nie żartują. Na przykład, gdy pies się turla po dywanie, nie żartuje, ale chce na coś zasłużyć, najczęściej na jedzenie, przytulenie, spacer i nasz dobry humor. Ludzie żartują żeby się pośmiać. Zwierzęta się nie śmieją, nawet jeśli ich grymas, albo “chichot” wygląda podobnie do ludzkiego cha cha, to nim nie jest. Zwierzęta widząc chachoczącego się człowieka, głupieją, nie wiedzą co z nami począć i z sobą również…,  pośmiejcie się do własnego psa, czy kota dłużej niż pięć minut. Żaden słoń, koń, ani tygrys nigdy nie będzie żartował z trąby innego słonia, jego sierści, pazurów, no chyba że w bajce “Epoka Lodowcowa”

Odwiedź galerię Słoni, kliknij w zdjęcie

Czy słoń żartuje, gdy zawisa ze swą potężną nogą wprost nad męskim przyrodzeniem, albo stuka go trąbą w jajka ? Absolutnie nie żartuje, żeby się o tym przekonać, wystarczy popatrzeć na poważne miny jego opiekunów ( na zdjęciach też widać). Słoń latami się uczył, aż w końcu udało mu się jakiejś wypchanej męskiej kukle nie rozdeptać “jajek” z pomarańczy. A ludziska śmieją się,  że słoń taki zabawny i do człowieka podobny.

Nie ma co psuć sobie urlopu, słoń nie cierpi bardziej niż przywykły do służby koń i pies i przeciętna osoba pracująca z obowiązku, a może nawet się i cieszy gdy słyszy oklaski i dostaje kupę słodkich bananów ? Z resztą co te słonie mają robić, jak w Tajlandii lasy prawie wykarczowano, a tam gdzie słoń ze swoją siłą był potrzebny wjechała maszyna, żyć z czegoś musi, to i kręci trąbą, strzela z łuku, maluje wazony z kwiatami i prawie, prawie stał się człowiekiem… Tylko tygrys, ten cierpi, to widać na pierwszy rzut oka. Cierpi i nigdy nie stanie się podobny do człowieka, a tym bardziej do świni.

Inaczej jest w przypadku tygrysów w ich drapieżnej naturze nie ma tej giętkości, którą posiadają koń czy słoń, one autentycznie są zniewolone i to się daje odczuć przy każdym sztucznie wykreowanym kontakcie z tymi pięknymi zwierzętami.  Każde zoo, to nic innego jak coś w rodzaju supermarketu z dzikimi zwierzętami.

Nic tak mocno nie oddaje ludzkiej miłości, jak wycieczka po zoo. Człowiek podświadomie tęskni za utraconą wolnością, a nawet dzikością, a z drugiej strony usilnie zmierza w stronę coraz większego własnego i cudzego zniewolenia. A gdy coś się więzi, to, to automatycznie przestaje być piękne i dzikie, a staje się żałosne. Miłość jest jak tygrys, zawsze piękna, gdy wolna.

W Tajlandzkim zoo, małe tygryski karmi mama świnia, a prosiątka mama tygrysica. Czy to wbrew naturze? Nie, jeśli się udało je pogodzić, natura widać przyzwoliła na taką osobliwość. Gdy tygrys dorośnie będzie na zewnątrz tygrysem, a w środku w połowie świnką a w drugiej domowym kotem, natomiast co się tyczy świni, ta pozostanie sobą z tej to przyczyny, że ją wykarmiła już tygryso-świńska matka. Czegóż to człek nie zbrata, poza sobą samym ( może dlatego, że zarówno świnia jak i tygrys nie mają własnej religii )

Sriracha Tiger ZOO. Fotka z internetu.

Super przyjemnie poprzytulać na kolanach małego tygryska, ale, i …., pytanie, czy ja chciałabym, żeby mnie i moje dziecko spotkał taki sam los jak tego tygryska. Nie. Żadna matka by tego nie chciała.

Bynajmniej nie wygląda to tak kolorowo, jak na fotkach w internecie. Wystarczy się trochę rozejrzeć na boki, a dostrzeże się za grubą szybą i kratą, niespokojnie przechadzającą się i zestresowaną mamę tygrysicę.

W zasadzie wszystko się już dokonało,  jest po zbrodni. Nagi człowiek zapragnął się przyodziać, a że nie miał w co, ukradł futro tygrysowi, a jak już miał skórę i futro, zapolował na niego, jak tygrys na antylopę, żeby nakarmić rodzinę. A że tylko człowiek wśród zwierząt boi się o swoją przyszłość i tłucze ile może, na zapas i prawie na amen wybił tygrysy.

Przetrzebiono je bezlitośnie. Dziś niewielkie grupy; klasztory, ogrody zoologiczne próbują ocalić te piękne i godne podziwu i szacunku zwierzęta. Tygrys jest pięknym tygrysem gdy jest wolnym tygrysem. Tłumaczę że ogrody zoologiczne muszą się z czegoś utrzymywać, a najlepszym dochodem są turyści spragnieni widoku “dzikiego” drapieżcy. Możliwe też, że świnie karmią tygrysy,  nie tylko żeby było ładnie i zabawnie, ale na wypadek gdyby tygrysia mama z jakiegoś powodu tego robić nie mogła.

Czyż nie piękny widok?

Poza wszystkimi za i przeciw parkom z dzikimi zwierzętami, najbardziej nie cierpię cyrku ze zwierzętami. W każdym przypadku robienie ze zwierzaka pajaca jest potwornym nieporozumieniem. Uczłowieczanie tygrysa, słonia, konia czy psa świadczy o ludzkim idiotyzmie. Po co komu turlający się tygrys w klatce ? Może dla kontrastu, albo w celu rozładowania nagromadzonych emocji, taka pośrednie poczucie wyższości. Ja człowiek, potrafię zmusić tygrysa i lwa to uległości, ale własnej żony już nie potrafię

Czy byłoby by zabawne gdyby ludzi z drzew pozrzucać i śmiać się, że fruwać nie potrafią ale rękami machają jakby zaraz mieli wzlecieć. Takim samym idiotyzmem jest przymuszać ociężałego słonia do chodzenia po linie. Słoń może nosić turystów na grzbiecie, dźwigać, przesuwać, ale nie męczyć się chodzeniem po linie, to nonsens,  który wcale nie jest zabawny, a wzbudza jedynie niesmak i zażenowanie.

Czy można byłoby tak człowieka wytresować, żeby na piechotę popędził za antylopą przez sawannę, gołymi ręcami  ją dopadł i zębami roślinożercy rozszarpał, bez noża, obdarł ze skóry? Nie. Bo bo zdechłby w drodze rozszarpany przez inne drapieżniki,  i to jest wbrew naturze, ale nie jest wbrew naturze tygrysa zmusić do skakania przez ognisko i podawania łapy.

Ten goryl leżał sobie beztrosko w “swoim domu” rozwalony na maksa z wszystkim na wierzchu w co go natura wyposażyła jako samca.  Jedna chwila i zebrał się tłum gapiów, dzieciom wyobraźnia podskoczyła co najmniej do sześcianu, nie wspominając o dobrej lekcji z anatomii “co tatuś ma w spodniach” . Inni pomylili człekokształtną małpę z rozebranym mężczyzną, a fuj, wzdychali,  jakby ten goryl, nie było gorylem, ale zboczeńcem i sam się tam zamknął, żeby ich zgorszyć. Oczywiście większa cześć zgromadzenia strzała fotki ( ja również) i śmiała się ( ja również, choć nie wiem z czego?).  A  goryl miał to wszystko w …. tym, co tak wszystkich poruszyło i leżał sobie niczym król we własnym pałacu, ktoś, obok dodał;  – takiemu to dobrze… nie wie na jakim świecie żyje. Prawda to.

Naszła mnie myśl, że bóg ze swoją świtą mieszka z jednej strony lustra, a my “goryle” z drugiej. Jeśli nie próbować oka przystawiać za blisko szyby i do końca swoich dni żyć w słodkiej niewiedzy prażąc się beztrosko w słoneczku, jak ten goryl, będzie po sprawie. To przecież nie jego życie i emocje, a nasze śmiechy chichy i komleksy, on jest poza nimi i poza ludzkim prawem “listka figowego”, dopóki nie jest nas świadom, przebywa w swoim raju. Oczywiście moja wyobraźnia jest o wiele większa, a nawet może byłaby i zbyt nieprzyzwoita, więc na tym skończę, że słoń, tygrys i małpa, służą człowiekowi wbrew sobie, ale nie wbrew naturze. Wszystko co robi człowiek jest zgodne z naturą, nie ważne że wyłącznie z jego naturą, to wystarczy żeby mógł ustanawiać prawa i decydować o tym co jest dla innych dobre.

Czasem jednak, gdy dopadnie go świadomość  z drobnymi rozbłyskami logicznego myślenia, straci złudzenia i co do swojej pozornej wyższości. Człowiek jest tak wolny,  jak ten goryl oddzielony od gapiów weneckim lustrem.